شمیم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
تغییر ۱
اطلاعات جدیدی درباره «تغییر ۱» منتشر شده که در ادامه مرور می‌کنیم. بر اساس اطلاعات منتشرشده، از احساساتی بودنم دست بکشم، قوی تر، منطقی تر، خودخواه تر و با اراده تر، و مشغول تر از قبل..خوشبختانه خیلی کارهای عقب افتاده هم دارم.تصمیم دارم از همین امشب شروع کنم، قرص های جدید... در ادامه با جزئیات کامل این موضوع همراه باشید.
از احساساتی بودنم دست بکشم، قوی تر، منطقی تر، خودخواه تر و با اراده تر، و مشغول تر از قبل..
خوشبختانه خیلی کارهای عقب افتاده هم دارم.
تصمیم دارم از همین امشب شروع کنم، قرص های جدید هم کمکم میکنن؛ و بیشتر از اونها خودمم که میخوام به خودم کمک کنم.
فعلا برای ابراز عمونی این قضیه زوده، یه کم وقت میبره بذار ببینم چند مرده حلاجم این بار، بعد یه کم عمومی ترش کنم.
ولی واقعا تصمیم دارم اجازه ندم نسیم(و درگیری هاش با رامین)، فرشاد( و احساسات منفی که باهاش تجربه کردم) و پدر مادرم(و نگرانی همیشگی که در مورد رابطه یا حال و احوالشون داشتم) دیگه تغییر زیادی تو حال عمومی ام بده،
از اونجایی که اینکار سخته، تصمیم دارم یه کم در مورد ارتباطم باهاشون سختگیرتر باشم.
حس منفی ام به فرشاد به مرور زمان کم میشه ولی واقعا نمیخوام دیگه زیادی مهمش کنم، اون فقط بخشی از زندگی منه، فقط بخشی! و متاسفم که این کارو که جز راحت ترین کارها بود هم تا الان درست انجام ندادم! با توقع داشتن ازش، با اجازه توقع داشتنش ازم، با زیاد فکر کردن بهش، با افراطی پیش رفتن هام .
و... فقط موضوع رو بغرنج تر کردم، در واقع اینقدر رابطه کاملی میخواستم که تقریبا داشتم همه چیز رو از دست میدادم.
در مورد نوید، خدا رو شکر، نوید همیشه کمترین دغدغه منه! به خاطر رابطه درست تر شکل گرفتشه، یا به خاطر خودخواهی هاش، یا به خاطر شرایط نسبتا خوبش، خیلی نگرانش نیستم.
و اما نسیم، طبق معمول مشکل ترین بخشه، ولی من مجبورم، چون یه طرفه پیش رفتنش هیچ چیزی رو حل نمیکنه، حتی اگه سطح اهمیت فرشاد رو تغییر بدم مجبورم سطح اهمیت نسیم رو هم تغییر بدم یه علت های کاملا مشخصی!
اما فقط این نیست، خودمم احساس میکنم که زیادی درگیر نسیمم، و این شرایط غیرنرمال و بدش، داره همه انرژی منو میگیره.
خیلی چیزا در مورد نسیم منصفانه نبوده، این واقعیته! و نسیم اصلا شرایط خوبی در زندگی نداره و حتی قادر به کمک گرفتنم نیست، اینم واقعیته!
داره با غرور اشتباه، توجیه اشتباه و لجبازی های اشتباه شرایط رو به مراتب بدتر میکنه، اینم واقعیته! ولی من تا حالا تونستم کمکش کنم! و ایا بعد این میتونم، و اصلا مرده ی من به دردش میخوره، یا تباه شده ام؟
اصلا کمکی اگه بتونم بهش بکنم تو چه حیطه ایه؟
غیر اینکه اگه بتونم کمک مالی کنمش، و قانعش کنم که واقعیت ها رو بپذیره و غیرمنطقی و عجولانه و لجبازانه فکر نکنه!
غیر اینکه بهش بگم به خاطر آینده خودش کوتاه بیاد، و دست برداره از چیزایی که باید دست بکشه ازشون!
غیاینکه بهش بگم واقعیت اینه و با کش دادن و نپذیرفتنش موضوع عوض نمیشه!
و راستی غیر اینکه من در مورد رابطه اش با رامین نه تنها کمکی بهش نمیکنم که هیچ، فقط دارم خودم رو نابود میکنم و اون رو هم منزجرتر!
و بعدی، رامین، که خوشبختانه اصلا الان بران تو حیطه ادمیزاد هام نیس چه برسه به خانواده یا حتی فامیل! فعلا به اندازه ای که احترام نسیم باشه بهش احترام میذارم و نه حتی یه کم هم بیشتر.
به روابط نسیم با دیگران و توجه و بیتوجهی شون بهش کاری ندارم دیگه! به اونم یاد میدم کاری نداشته باشه! چون اولا اونا اصلاااا مهم نیستن، ثانیا بعضی ها مث فرشاد و نسیم راحت تر با تبعیض ها کنار میان و این خیلی خوبه! قرار نیس من بدش کنم.
خیلی چیزا باید به نسیم یاد بدم بدون اینکه شنونده اش باشم، این رو حتما بهش میگم، من اصلا نمیخوام از مشکلاتش بدونم.
به مامان بابام‌میگم، بسه هرچی بهشون فکر کردم و فقط خودم رو تو یه غم دیوانه وار انداختم، بی هیچ تغییری
زندگی خودشونه، درستش کنن اگه میتونن اگه نمیتونن هم من احتمالا کار زیادی از دستم برنمیاد، و یه روز میمیرن، شاید تو حسرت و رنج! آره و این خیلیییی وحشتناکه! ولی هیچ کاری از دست من برنمیاد، مگه من چطور دارم تو سی سالگی ام هر روز میمرم.
خدا رو چی دیدی، شاید تونستم با حال بهترم کمک بیشتری هم بهشون کنم ولی شنونده شون نمیشم دیگه.
و نوید رو هم درگیرشون نمیکنم.
به نسیم باید خیلی چیزا بگم که هم برای من سخته و هن برای اون زجردهنده، آروم تر میگم و با ملاحظه تر اما یواش یواش میگم بهش، چون نمیکشم!
در عوض ازش میخوام که ازم کمک بگیره و از مامان بابا، و دست از لجبازی برداره، به رامین نه خیلس توجه کنه و نه خیلی بی توجهی! به رابطه شون هم به اندازه کافی اهمیت بده نه بیشتر؛
و یه مشاور خوب براش پیدا میکنم..
ادم دیگه ای شدن سخته، و لازم، خیلی لازم
میترسم برنیام از پسش، اما شکست تو این موقعیت یعنی از دست دادن همه چی، یعنی هر روز درد، هر روز گریه، نفس‌تنگی، پس رفت و بیچاااارگی!
و من میدونم بیچارگی یعنی چی!
دلم روشنه که اگه خودم رو نجات بدم میتونم به نسیم و مامان بابام بیشتر کمک کنم!
و اگه نه منم سربارشون میشم به بدترین شکل.
بسه شمیم، خودت دست خودت رو بگیر که تمومش کنی...
متن طولانی ای شد، امیدوارم فردا و پس فردایی که میخونم احساس کنم هنوز همینو میخوام، احساس کنم هنوز میتونم، و از خودم خجالت نکشم بابت نتونستن هام، که‌نتونستن برگشت به همون باتلاق وحشتناکه، و اون همه حس خفگی..
بسه دیگه برم‌که اولین‌کار مفیدی که شروع کردم رو خوب پیش ببرم.
و راستی از نسیم بخوام که هی قربون صدقه ام نره یا هی ازم‌تشکر نکنه فقط حسم رو بد میکنه..
همین
برچسب:
نویسنده: رادین قاسمی