حتی اگه روزی کسی بیاد اینجا نمیدونه من کی ام، کجای زندگی بودم، چقدر حماقت کردم، چقدر دوس داشته شدم، چقدر نفرت انگیز شدم، از حس های بدم که سعی کردم مخفی شون کنم، از حسادت هام، از بی فایدگی هام، بی عرضگی هام، بی ارادگی هام، آرزوهای برباد رفته ام، از همه چیزهایی که لیاقتش رو نداشتم، همه زمان هایی که از خودم متنفر بودم، زمان هایی که از مرگ نترسیدم، زمان هایی که در احساساتم غلو کردم، زمان هایی که احساساتم کنترلم به دست گرفت، نابالغی ها، لبخندهای زورکی، بغض ها، ستاره ها، آسمان ها...
میخوام جایی باشه برای خودم که گاهی به خودم برگردم، بی هیچ نقابی، بی هیچ ترسی بی هیچ قضاوتی
و میخوام اینجا تنها باشم، میخوام اینجا فقط خودم به خودم یادآوری بشم
میخوام اینجا به خودم کمک کنم که انسان بهتری باشم، که کمتر غمگین باشم و شاید کمی با انگیزه
میخوام اینجا برای خودم باشه تا هرچقدر میخوام چرت و پرت بگم، که گاهی شاعرانه بنویسم و گاهی بچگانه، که گاهی از تجربیاتم بگم و گاهی از احساسات نابالغم، بدون اینکه بشمرم چندبار یه کلمه تکرار شده،
میخوام اینجا حس آرامش کنم، همین
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 3:37  توسط Dreamer |
برچسب:
نویسنده: رادین قاسمی